สุดสัปดาห์    16 MARCH 2006    NO.555 ISSN 0857-1465    VOLUME 24
CLUB SUDSAPDA

"ชมรมพรหมจรรย์ได้แนวคิดมาจากชมรม True Love Waits หรือชมรม 'รักแท้ต้องรอได้' ในอเมริกา ผู้ริเริ่มคือนักบวช เดิมทีผู้หญิงที่เข้ามหาวิทยาลัยแล้วเสียตัวเกือบหมด ใครที่ไม่มีเซ้กซ์ก่อนอายุ 17 จะถูกมองว่าต้องมีอะไรบางอย่างผิดปกติ เช่น ตัวเหม็นมากจนคนไม่อยากเข้าใกล้ เคยมีคนพูดถึงขนาดว่า สาวสิบแปดในอเมริกา ถ้าไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ เดินผ่านอนุสาวรีย์ลิงคอล์น ลิงคอล์นจะลุกขึ้นมาเดินตาม มีอยู่ช่วงหนึ่งเด็กผู้หญิงพอเริ่มมีเมนส์ ก่อนออกจากบ้านแม่จะป้องกันโดยเอายาคุมกำเนิดใส่นมให้กินเลย เพราะเขารู้ว่าถ้าลูกออกจากบ้านไป ไม่วันใดวันหนึ่งต้องเสียตัว"

"ตอนหลังการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรทำให้เกิดปัญหามากมาย ร้อยละ 99 ของคนที่ท้องในวัยเรียนหมดอนาคต เขาเลยตั้งชมรม 'รักแท้ต้องรอได้' ขึ้น เริ่มใช้กับเด็กตั้งแต่อายุ 10 ขวบ รณรงค์ตั้งแต่มีประจำเดือนเลย วิธีการ คือ ให้สมาชิกในชมรมปวารณาตนตามข้อความบนบัตรประจำตัวที่ได้รับว่า 'ใน 12 เดือนนี้ข้าพเจ้าจะไม่มีเพศสัมพันธ์' เวลาผู้ชายมาขอนอนด้วย ให้ยื่นบัตรนี้ให้ดู เมื่อเขาเห็นข้อความ อีกหนึ่งปีค่อยมาใหม่ หรือบอกไปว่ารออีกสามเดือนนะ จะทำให้ผู้ชายหมดอารมณ์ ผลที่ได้รับคือนักเรียนที่อายุต่ำกว่า 15 เสียตัวลดลงถึงร้อยละห้าสิบทีเดียว"

"ชมรมนี้มีอยู่ทุกเมือง รณรงค์ตามโรงเรียนและศูนย์การค้าต่างๆ ได้ผลตอบรับดีมาก แทนที่จะถูกมองว่าล้าหลัง กลับกลายเป็นชมรมที่ดูสมัยใหม่ เพราะเขาได้รับประโยชน์แท้จริง เด็กที่ร่วมโครงการกลายเป็นสมาชิกที่ดีของสังคม เด็กบางคนบอกว่าการมีเพศสัมพันธ์สุขเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ เขาก็นำตัวอย่างคนที่เดือดร้อนจากการมีเซ็กซ์ก่อนวัยอันควรไปให้ดู เด็กผู้หญิงคนหนึ่งอายุ 11 ขวบ นอนกับแฟนอายุ 18 เขาเจ็บปวดอย่างสาหัส หลังจากนั้นก็ท้อง มีบางคนก็ติดโรค พอได้ฟังก็กลัว"

"ผมตั้งชมรมนี้ในประเทศไทยเมื่อปี 2546 หวังว่าจะมีทุนต่างๆ มาสนับสนุน แต่หลังจากเกิดสึนามิ คนที่ช่วยเขาไม่มีเงิน รายได้ที่จะนำมาสนับสนุนเว็บ (www.LoveEd.biz) ซึ่งเป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่และรับสมัครสมาชิกเลยไม่มี ที่หวังว่าจะได้จากการขายโฆษณาและบัญชีอินเทอร์เน็ตก็ไม่มีใครซื้อ ส่วนการเผยแพร่ชมรม เราต้องส่งคนไปตามโรงเรียนเพื่อจัดประชุมและสัมมนา ต้องเสียค่าใช้จ่ายพอสมควร ตัวผมเองมีงานที่ต้องรับผิดชอบหลายอย่าง เมื่อไม่มีงบประมาณบวกกับไม่มีคนดูแลจึงระงับไปในปี 2547 ถ้าใครสนใจทำต่อ เรายินดีให้ใช้เว็บฟรี แค่หาคนมาคีย์ข้อมูลเข้าไปเท่านั้น คิดว่าชมรมนี้จะต้องอยู่ได้ เพราะแค่ช่วงเริ่มต้น เราประกาศแค่ในเว็บยังมีนักเรียนและนักศึกษาหลายคนสมัครเป็นร้อย"

"ช่วงแรกผมตั้งชื่อว่า 'ชมรมพรหมจรรย์' แต่มีเด็กโวยวายว่า เขาไม่ใช่สาวพรหมจารีแล้ว แต่เห็นด้วยกับหลักการที่จะไม่มีเพศสัมพันธ์สักระยะหนึ่ง จะเป็นสมาชิกไม่ได้เหรอ ก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็นชมรม 'รักแท้ต้องรอได้' แทน สมาชิกที่รับเริ่มตั้งแต่อายุ 10 ขวบขึ้นไป เราต้องทำตั้งแต่วัยที่มีเซ็กส์ได้เลย เพราะบ้านเราตอนนี้เด็กอายุนิดเดียวก็มีอะไรกันแล้ว พวกนี้กลายเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อการติดเอดส์สูง เพราะผู้ชายไม่ไปเที่ยวผู้หญิงหากิน เด็กวัยรุ่นก็นอนกับเพื่อนตัวเอง พวกผู้ใหญ่หันมานอนกับนักเรียน เพราะคิดว่าไม่ติดโรคแน่ๆ ทั้งที่เด็กคนนี้อาจไปนอนกับใครมาเยอะแยะ"

"ผมมีเพื่อนคนหนึ่งเป็นหมอ เขาเล่าให้ฟังว่า มีเพื่อนที่เป็นหมอเหมือนกันไปเที่ยวไนท์คลับ เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งร้องไห้อยู่เลยเข้าไปปลอบ เด็กบอกว่าถูกผู้ชายหักอกมา นั่งคุยกันจนตีสอง เด็กจะกลับบ้าน หมอสงสารเลยอาสาไปส่ง พอไปถึงอพาร์ตเมนท์เด็กขอให้อยู่เป็นเพื่อน คืนนั้นเขามีอะไรกัน ตอนเช้าหมอขอโทษใหญ่ บอกว่าไม่ได้ตั้งใจและจะรับผิดชอบทุกอย่าง เด็กคนนั้นแทนที่จะเสียใจกลับบอกว่า หนูก็ต้องขอโทษหมอด้วยเพราะหนูเป็นเอดส์แต่ไม่ได้บอก เรื่องแบบนี้เกิดได้กับทุกคน ผู้ที่จะมาสมัครเป็นสมาชิกจะเป็นใครก็ได้ เคยเสียตัวมาแล้วก็ได้ แต่ต้องปวารณาว่า 12 เดือนหลังจากเป็นสมาชิกจะต้องไม่มีเพศสัมพันธ์กับใคร ในอเมริกาเด็กผู้ชายก็เป็นสมาชิก เพราะเรื่องเพศสัมพันธ์ต้องทำร่วมกันทั้งสองฝ่าย ในบ้านเราถ้าเป็นไปได้ก็ดี แต่ตอนที่เริ่มทำเราพุ่งเป้าไปที่เด็กผู้หญิงก่อน ถ้าทำต่อคิดว่าเด็กผู้ชายก็สามารถเป็นสมาชิกได้"

"จุดประสงค์ของการตั้งชมรม ผมไม่หวังขนาดว่าเขาต้องครองพรหมจรรย์ไปจนถึงวันแต่งงาน เพราะเป็นไปได้ยากในยุคนี้ ไม่ว่าจะสื่อไหนก็นำเสนอแต่เรื่องเซ็กส์ ละครหลายเรื่องถ้าผู้ชายไม่ปล้ำผู้หญิง ผู้หญิงก็ต้องปล้ำผู้ชาย แต่งตัวก็โป๊ เด็กผู้หญิงสมัยนี้ออกไปเที่ยว กินเหล้า สูบบุหรี่เยอะแยะ มันห้ามยาก แต่อย่างไรเราก็ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อกระตุกเขากลับ ผมแค่อยากให้ผู้หญิงที่อยู่ในวัยเรียนเก็บรักษาความบริสุทธิ์ไว้จนถึงอายุ 17 ขอแค่นี้ก่อน อย่างน้อยได้ร้อยละ 50 ก็ยังดี คนที่เคยพลาดไปแล้วก็อยากให้เลิกมีเซ็กส์ไปจนถึงวัยที่สมควร การมีเซ็กส์ในวัยเรียนมันเสียอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด คนที่ได้กันตอนเรียนมัธยมน้อยรายมากที่จะได้แต่งงานด้วยกัน ผู้หญิงคิดว่าพอเขาได้แล้วจะไม่มีคนอื่น ตรงกันข้ามผู้ชายจะเห็นว่าผู้หญิงใจง่ายทันที เขาจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่นอนด้วย เพราะถือว่าง่าย และคงจะง่ายกับคนอื่นๆ ด้วย"

"ผู้หญิงบางคนบอกว่าผู้ชายทำได้ ฉันก็ทำได้ แต่เผอิญว่าคุณตั้งท้องได้ ถ้าท้องแล้วก็ต้องอยู่บ้าน เลี้ยงลูก อนาคตก็เสีย เราอยากให้ผู้หญิงมีชีวิตที่ดีต่อไป ไม่ควรมาจบความก้าวหน้าเพราะเรื่องนี้ วีธีหนึ่งที่อมริกาเขาใช้ในการรณรงค์เรื่องเพศกับผู้หญิง แต่เมืองไทยอาจจะไม่ชอบ คือสอนให้เด็กช่วยตัวเอง ถ้ามีอารมณ์ก็ทำไป จะใช้น้ำใช้มือก็แล้วแต่ แต่อย่าไปนอนกับผู้ชาย เพราะผู้หญิงเวลาที่เมนส์มาจะมีอารมณ์มาก ตามประเพณีไทย ผู้หญิงควรรักนวลสงวนตัวจนถึงวันแต่งงาน สมัยก่อนใครที่แต่งงานวันต่อมาญาติพี่น้องต้องมารอดูเลยว่าผู้ชายจะเอาผ้าปูที่นอนมาตากโชว์ไหม เขาจะรอดูว่ามีเลือดผู้หญิงติดอยู่หรือเปล่า สมัยนี้ยากที่จะวัดจากตรงนั้น แค่ผ้าอนามัยแบบสอดก็ทำให้เยื่อพรหมจรรย์ขาดแล้ว"

"กามารมณ์มันเหมือนยาเสพติด ถ้าเคยสักครั้งจะอยากลองอีก มีผู้ชายไม่กี่คนหรอกที่อยากรู้ว่าภรรยาของตัวเองไปนอนกับใครมาแล้วบ้าง ผู้ชายไทยส่วนใหญ่ยังอยากได้ความบริสุทธิ์ ผู้หญิงก็ควรจะภูมิใจที่จะบอกเขาว่าเป็นคนแรกและคนเดียวของเขา อยากฝากถึงเด็กผู้ชายว่า ควรจะเคารพผู้หญิงบ้าง เขาก็เพศเดียวกับแม่เรา ทำให้เขาเสียพรหมจรรย์คุณได้ความสุขชั่วครู่ชั่วยาม แต่ชีวิตเขาจะเปลี่ยนไปเลย ฝากถึงพ่อแม่ว่า ถ้าลูกมาปรึกษาเรื่องเพศก็อย่าด่า เด็กผู้หญิงบางคนยังทำความสะอาดอวัยวะเพศไม่เป็นเลยเพราะเรื่องเพศเราไม่ค่อยคุยกัน แม่ต้องสอนลูกสาว พ่อต้องสอนลูกชาย ทั้งพ่อและแม่ต้องเป็นเพื่อนของลูก แล้วเขาจะกล้าคุยทุกอย่างกับคุณ"